Album

In lumine lunae

Viamaer - „In lumine lunae” to emocjonalny, surowy i przestrzenny album łączący blackgaze, post-black metal i shoegaze, stworzony przez Krystiana Jurkiewicza. Każdy utwór to zapis osobistych doświadczeń, które wciągają w unikalny, nastrojowy świat projektu.

„In lumine lunae” nie jest klasycznym debiutem, to proces, zapis drogi, którą Krystian przeszedł, zanim w ogóle pomyślał o premierze. Muzycznie projekt unika jednego gatunku. To hybryda melancholii, mroku i szczerości.

„In lumine lunae” to propozycja dla słuchaczy, którzy szukają w muzyce nie tylko formy, ale i treści. To przestrzeń zbudowana na autentyczności i uczuciach, które nie zawsze mieszczą się w codziennym języku, dlatego dopiero w dźwięku znajdują właściwą skalę.

Aranżacja, kompozycja, miks i mastering: Krystian Jurkiewicz
Okładka: Piotr Pryk

Lista utworów

  1. In excitatione terrae

    Ten utwór dotyczy momentu przebudzenia i gwałtownej zmiany. To chwila, w której coś, co było uśpione, dochodzi do głosu i przejmuje kontrolę. Stare struktury rozpadają się, a to, co się pojawia, jest silniejsze i bardziej świadome. Nie ma tu nostalgii za tym, co było wcześniej. Jest początek czegoś nowego, nawet jeśli rodzi się w zniszczeniu.

    W krainie tej mieszka on
    Jego przebudzenia nadejdzie los
    Oczy otwarte niczym rozpalony znicz
    Wzbił się z ziemi, a dusza rozbłysnęła w nim
    To on przebudził się
    I oślepił blaskiem swym
    Oczy twe gasną, gdy przed tobą wzbija się
    Jego oblicze dominacją staje się
    Wypalona ziemia rozpościera się
    Budynki upadają wokół
    Pośrodku ruin stoi on
    Jego szpony rozcinają cień
    Przebudzenia nadszedł dzień
    Nowy początek w ogniu się narodził
    Duchy przeszłości uciekają w mgle
    A nowy świt już wzywa cię

  2. In lumine lunae

    To utwór o szukaniu odpowiedzi i o ich odnajdywaniu w sposób cichy, niemal niezauważalny. Nie chodzi o objawienie, tylko o zrozumienie, które przychodzi samo, gdy przestajesz z nim walczyć. Blask księżyca jest tu symbolem momentu, w którym wszystko zaczyna mieć sens i układa się w całość.

    Cień odpowiedzią jest
    Gdy blask rozświetla cię
    Chcesz dowiedzieć się
    Czemu wasz los skrzyżował się
    W blasku księżyca
    Odnajdę cię
    W blasku księżyca
    Wszystko odpowiedzią jest
    Gdy odnalazłeś ją
    Ciemność prysnęła niczym sen
    Dowiedziałeś się
    Że los wasz od wieków zapleciony jest
    W blasku księżyca
    Odnalazłem cię
    W blasku księżyca
    Odpowiedź znalazłem swą

  3. Dimensio mortis

    Utwór oparty na niepewności i wewnętrznym pytaniu. Dotyka poczucia bycia nie na swoim miejscu oraz wątpliwości, czy naprawdę przynależę do tego, w czym się znajduję. To ciche napięcie związane z istnieniem, tożsamością i własnym miejscem w czymś znacznie większym, bez jednoznacznych odpowiedzi.

    Spoglądasz w niebo
    W gwiazdy wpatrujesz się
    By znaleźć swe miejsce
    Twe myśli płaczą
    I chcą wiedzieć czy
    Twa dusza na pewno
    W dobrym miejscu jest
    Me lęki
    I moje cierpienie
    Widzę tylko pustkę
    Która we mnie tli się
    Co dzień twe myśli
    W głowie kotłują się
    Chcesz znać odpowiedź
    Czy twa dusza tutaj jest

  4. Ultra insaniam

    Instrumentalny utwór oparty na napięciu i chaosie myśli. To stan, w którym rozum przestaje porządkować rzeczywistość, a emocje zaczynają dominować. Nie ma tu narracji ani odpowiedzi. Jest tylko natłok i brak kontroli, który z czasem sam się wypala.

  5. Liberum arbitrium

    Utwór o wolnej woli i o odzyskiwaniu kontroli nad sobą. O sprzeciwie wobec tego, co próbuje narzucać decyzje i sposób myślenia. To moment, w którym odpowiedzialność wraca w moje ręce, a umysł i dusza przestają być zależne od zewnętrznego wpływu.

    Moja twarz
    Moja wola
    Moje myśli
    Moje ja
    Cień
    We mnie ciągle jest
    A mrok
    Już zgromadził się
    Twa wola
    Jak rozkaz jest
    Już nie
    Już nie
    Już nie chcę jej
    Nie
    Nie chcę jej
    Opuść mnie
    Zostaw
    Nadeszła noc
    Gdy cień opuścił mnie
    Me stery przejął blask
    Który w całości spowił mnie
    Me ciało już nie cierpi
    Umysł oczyścił się
    Me myśli są już wolne
    A dusza czysta jest
    Sam
    Sterem jestem swym
    Twój mrok
    Opuścił me sny
    Bo wiem
    Jak decydować mam
    Już chcę
    Już chcę
    Odzyskać ją
    Nie
    Nie ma cię
    Wola ma
    Wolna jest

  6. Haec vox

    Ten utwór dotyczy wewnętrznego głosu, który pojawia się w momentach zwątpienia i niepokoju. To nie jest głos narzucający odpowiedzi, ale taki, który wskazuje kierunek wtedy, gdy wszystko inne zawodzi. Trzeba nauczyć się go słuchać, bo nie jest głośny.

    Głos
    Ciągle słyszę go
    Ten głos
    On
    Prowadzi mnie
    Przez sen
    Chce powiedzieć mi
    Ja wiem
    Drogę prawdy wskazał mi
    On
    Ja
    Chcę wiedzieć
    Co zamierzasz
    Wskazać mi
    Kiedy błądzę w lękach mych
    Głos drogę wskazał mi
    Głos
    Głos

  7. Magna paranoia

    Utwór o stanie ciągłej samotności i zagubienia. O myślach, które zaczynają się zapętlać i przejmować kontrolę. Paranoja jest tu czymś wyniszczającym, ale jednocześnie prowadzącym do momentu, w którym pojawia się ulga i oczyszczenie.

    Ciągle sam
    Przez istnienie
    Pogrążony
    Wiecznie sam
    Chcesz uciekać
    W swojej mgle
    Zapomnienia
    Chcesz zapomnieć
    Nie istnieć już
    W paranoi
    Chcę
    Zapomnieć
    Moje myśli
    Zgubić
    Nadejdzie dzień
    Gdy zapomnisz
    Twe udręki
    Zmyją łzy
    Które twym są
    Twym lekarstwem
    Odnalazłeś
    Je
    W sercu swym
    Swym

  8. Smaragdus somnium

    Instrumentalny i bardzo osobisty utwór. Skupiony na stanie wewnętrznym i introspekcji, bardziej na emocji niż na formie. Istnieje jako moment zmiany, który rezonuje w całym albumie.

Słuchaj albumu na

Wszystkie wydania

Dodano do koszyka

Przejdź do koszyka